ვილიამ ჰენრი მარკუს მილერი დაიბადა 1959 წლის 15 ივნისს ბრუკლინი, ნიუ-იორკი, ამერიკაში. მუსიკის თავდაპირველი თეორია, პრაქტიკა და გაკვეთილები მიიღო ორღანისტი და საეკლესიო გუნდის დირექტორი მამისგან. მარკუსის პირველი მუსიკალური ინსტრუმენტი რომელზეც ის უკრავდა იყო ფლეიტა. რაღაც დროის შემდეგ, ჯერ კიდევ სკოლაში, დაიწყო სი-ბემოლ კლარნეტის შესწავლა. სკოლის შემდეგ კი ის შედის მუსიკის და ხელოვნების უმაღლეს სასწავლებელში, კლარნეტის კლასში. თავდაპირველად ბას-გიტარას მან ხელი მოჰკიდა 13 წლის ასაკში, როცა ის უკრავდა ადგილობრივ ფანკ-ჯგუფებში. მარკუსი ყოველთვის ავლებდა პარალელს ბას-გიტარასთან, იმ ცოდნის გამოყენებით რომელიც მას კლარნეტის დაკვრისას ჰქონდა. პირველი ნაშრომი როგორც ბასისტის, მან კოლეჯში სწავლის დროს ჩაწერა. ამის შემდეგ მან რაღაც დროით მიატოვა კლარნეტზე დაკვრა, თუმცა ის ამ საქმიანობას 7 წლის შემდეგ მიუბრუნდა. ზუსტად მუსიკის შესწავლის წლებში ის გაეცნო ისეთ ადამიანებს, როგორებიც არიან : მაილს დევისი, დევიდ სენბორნი, ჯორჯ ბენსონი, ლუთერ ვანდროსი… 1981 წელს ის გახდა მაილს დევისის ჯგუფის წევრი და ორი წელი გაატარა ტურნეებში. რაღაც დროის შემდეგ მილერმა დაიწყო სხვა მუსიკოსების პროდიუსირება. მისი პირველი სერიოზული ნაშრომი იყო დევიდ სენბორნის ალბომი Voyeur, რომელმაც მიიღო გრემი. მარკუს მილერი და დევიდ სენბორნი ამის შემდეგ კიდევ მუშაობდნენ ერთად და მათ შექმნეს კიდევ რამოდენიმე კარგი ალბომი, ერთ-ერთია Inside, რომელმაც ასევე მიიღო გრემი – 2000 წელს. მარკუს მილერს და მაილს დევისს აქვთ ბევრი ცნობილი კომპოზიცია და ალბომი შექმნილი, ჩაწერილი, მაგალითად : TuTu რომელიც ერთად დაწერეს, The Man With The Horn, We Want Miles, Star People, Music From Siesta, Amandla, ასევე ჯაკო პასტორიუსის გარდაცვალების შემდეგ Mr.Pastorius… მარკუს მილერი უკრავს : Jazz, Jazz Fusion, R&B, Rock, Funk… იმის გარდა რომ ის უკრავს ბას-გიტარაზე, მარკუს მილერი ასევე არის ბენდის ლიდერი, კომპოზიტორი, პროდიუსერი, კარგადაც მღერის, უკრავს საქსაფონზე, კლარნეტზე, ბას-კლარნეტზე, პიანოზე, ელექტრო პიანოზე, ორღანზე, სინთეზატორზე, აკუსტიკურ და ელექტრო გიტარაზე… მან დიდი კვალი დატოვა ”სლეპის” განვითარებაში. მარკუს მილერი დღესდღეისობით არის (ერთ-ერთი) საუკეთესო მუსიკოსი და ბას-გიტარისტი მსოფლიოში.
==================================
As a child, Miller was around music a lot and always fooling around on the piano: His father played piano and organ (mainly in church). His father’s family also includes cousin Wynton Kelly, a very influential jazz pianist who played with Miles Davis in the late fifties. At the age of eight Miller began playing the recorder, and the clarinet at age ten at the public schools he attended. In middle school, he learned to play the saxophone as well. Miller went to the High School of Music and Art (now the Laguardia School of Performing Arts), where he majored in the clarinet. As a teenager, Miller bought sheet music to popular songs, longing to play them. His father would teach him how to read the guitar chord symbols and make up his own accompaniment. At the same time, Miller was playing bass in some funk bands in his neighborhood, learning about funk and grooves, and relating to people with music.
He subsequently went to Queens College, NY, majoring in music education, and business education and continued on clarinet there. Miller also participated in a jazz ensemble there, under the direction of Bud Johnson. During college Miller began to get a lot of work as a musician in New York on bass. Already very much in demand after four years, he decided to discontinue at Queens College and work full time.
Miller spent approximately 15 years performing as a sideman or session musician and observing how great bandleaders operated. During that time he also did a lot of arranging and producing. During the late seventies he was a member of the Saturday Night Live band from 1978 through 1979. He played on over 500 recordings, including those by Luther Vandross, Grover Washington Jr., Roberta Flack, Carly Simon, McCoy Tyner, Bryan Ferry and Billy Idol. He won the “Most Valuable Player” award, (awarded by NARAS to recognize studio musicians) three years in a row and was subsequently awarded “player emeritus” status and retired from eligibility. In the nineties, Miller began to record his own records, he had to put a band together to take advantage of touring opportunities.
Miller’s proficiency on his main instrument, the bass guitar, is generally well-regarded. Not only has Miller been involved in the continuing development of a technique known as “slapping”, particularly his “thumb” technique, but his fretless bass technique has also served as an inspiration to many, and has taken the fretless bass into musical situations and genres previously unexplored with the electric bass of any description. The influences of some of the previous generation of electric bass players, such as Larry Graham, Stanley Clarke and Jaco Pastorius, are audible in Miller’s playing. Early in his career, Miller was accused of being simply imitative of Pastorius, but has since more fully integrated the latter’s methodology into his own sound.
Between 1988 and 1990 he appeared in the first season and again toward the end as both the Musical Director and also as the house band bass player in The Sunday Night Band during the two seasons of the acclaimed music performance program Sunday Night on NBC late-night television.
As a composer, Miller wrote “Tutu” for Miles Davis, a piece that defined Davis’ career in the late 1980s, and was the title song of Davis’ album, Tutu, upon which Miller wrote all the songs with only two exceptions. (One was co-written with Davis, however.) He also composed “Chicago Song” for David Sanborn and co-wrote “‘Til My Baby Comes Home”, “It’s Over Now”, “For You To Love”, and “The Power of Love” for Luther Vandross. Miller also wrote “Da Butt”, which was featured in Spike Lee’s School Daze.
==================================
www.youtube.com
velodebiT markuss velodebit
ჩემი საყვარელი ბასისტია აუცილბლად წვალ როცა ჩამოვაა
მარკუუს მაგარი ხაარ :*
ძალიან მიყვარს…